[Ouran]drabble+บ่นๆ

posted on 12 Nov 2016 19:27 by bear-ly

คำเตือน

*เอนทรี่นี้หาที่สุดไม่ในด้านความไร้สาระ

*ก่อนที่อิฉันจะอกแตกตาย

 

คือเพิ่งอ่านโอรันจบบบบบ โอ้ยยย ชอบเรื่องนี้มากอะ สนุกบ้าบอก รู้สึกเหมือนเป็นเพื่อนคนนึงเลย

เรื่องนี้ดีมากๆค่ะ เดี๋ยวว่าจะซื้อเก็บ

ถ้าไม่ได้บ่นอิฉันต้องอกแตกตายแน่นอนค๊า

ฟวหสกาด่าก

 

อันนี้เป็นฟิคที่เขียนไว้ด้วยความพี้ส่วนตัวนะคะ ขอพื้นที่ระบายค่ะ55555

 

}1

_________________

คาโอรุลืมตาขึ้นในตอนเช้า ภาพตรงหน้ายังเป็นฮิคารุ-ฝาแฝดของเขา

เหมือนเดิม เหมือนตลอด22ปีที่ผ่านมา

 

สิ่งที่ต่างคงเป็นตรงกลางระหว่างเราสองคน

เขายกมือลูบหน้าผากคนตรงกลาง

ฮารุฮิลืมตามองเขานิดหน่อยอย่างงัวเงียพลางพลิกตัวและพาดแขนมาทางเขา

 

"คาโอรุตื่นแล้วเหรอ"

"อื้อ อรุณสวัสดิ์ฮารุฮิ"

"อื้อ"

 

ฮารุฮิหลับตาลงอีกครั้งโดยที่มือยังกอดเอวเขาไว้

ตอนแรกเขาว่าจะนอนต่ออีกนิดหรอก แต่มีมือเพิ่มอีกมือพาดมาบนตัวฮารุฮิ

 

"ฮารุฮิ..ตื่นแล้วเหรอ"

ฮิคารุถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่

"ยังหรอก"

 

แฝดของเขายิ้ม คนหลับที่ไหนเขาตอบกันล่ะ

"เมื่อคืนเธอน่ารักมากเลยล่ะ"

เมื่อฮิคารุเริ่ม เขาก็ต้องเสริมให้อยู่แล้ว

"สนุกสุดๆเลยล่ะ"

 

ฮารุฮิต้องหลุดขำมาจนได้

"ที่พวกนายเล่นแต่งตัวให้ฉันน่ะนะ"

เขาลูบมือของแฝดเขาเบาๆ ที่ข้างล่างเป็นมือของภรรยาพวกเขา

"เรียกว่าลองคอเลคชั่นใหม่ดีกว่า"

"เธอได้ลองเป็นคนแรกเลยนะ"

"จริงเหรอ น่าจะให้นางแบบมาลองนะ"

ฮารุฮิหัวเราะทั้งที่ยังหลับตา

แฝดของเขายิ้ม หันมาจูบแก้มคนตรงกลางแล้วบอกความจริง

 

"เราต้องให้แรงบันดาลใจของเราใส่คนแรกสิ"

----


อันนี้มโนว่าแต่งงานกันแล้วอายุประมาณ25งี้

ยังไม่จบแต่ต่อไม่ได้แล้วจ้าา ฟิคนี้เขียนตอนเราเพิ่งดูอนิเมจบ พอไปอ่านมังงะเราก็ล่มเรือจ้าาาา

ในเมื่อคาโอรุบอกว่าจะไม่หารฮิคารุกับฮารุฮิ

เอ้ย ไม่หารฮารุฮิกับฮิคารุเราก็จะทำตามนั้นจ้าา;___;

แต่ตอนแรกเราชิพฝาแฝด*ฮารุฮิมากเลย (งอแง)

ก็รู้ตั้งแต่ตอนแรกแล้วล่ะว่าทามะจังยังไงก็พระเอก แต่ก็เกเรชิพคนอื่นอยู่ดี5555555555

 

 

}2
____________

โว้ย อ่านจบแล้ววว แงงงชอบเรื่องนี้มาก ไม่อยากให้จบเลยฮืออU_U
ถึงทามากิจะมีฮารุจังแล้วแต่ความฝันของสาวน้อยยังคงดำเนินต่อไปค่ะ!๕๕๕๕

 

*มีความวาย*


kaoru*kyoya 


พรุ่งนี้จะเป็นวันสำคัญวันหนึ่งของสมาชิกชมรมโฮสต์คลับทุกคน

 

วันแต่งงานของฮารุฮิกับทามากิ

 

เมื่อเคียวยะเปิดประตูห้องนอนกลับเจอกับแขกไม่ได้รับเชิญนอนอยู่บนเตียง

"คาโอรุ นายมาทำอะไร"

คาโอรุไม่ได้เงยหน้าจากนิตยสารแฟชั่นที่อ่านอยู่ ตอบทั้งที่ไม่มองหน้า

"มาเตรียมชุดให้รุ่นพี่เคียวยะไง พรุ่งนี้งานแต่งฮารุฮิแล้วนะ"

 

เขาขมวดคิ้วแน่น

"ทำไมต้องมาเตรียมชุดให้ด้วยล่ะ"

"เพราะผมกับฮิคารุอยากให้ชุดเข้ากันทุกคนไงคร้าบบ"

เจ้าแฝดน้องกระโดดลงจากเตียง จัดการลอกคราบเขา

จับแต่งตัวด้วยชุดที่เอามาด้วยอย่างว่องไว แล้วยืนเพ่งพิจารณา

 

"อืมม เอวหลวมไปหน่อยแฮะ แน่ใจนะว่ากินข้าวครบทุกมื้อ"

เจ้าตัวว่าขณะเดินเข้ามา เอามือแตะที่เอวเขา

"ครบสิ แต่ไม่ค่อยอิ่มล่ะมั้ง"

ก็เพราะเขาต้องรีบทำงานในทุกๆวันนี่นะ

 

คาโอรุโอบเอวเขาไว้ แตะริมฝีปากบนริมฝีปากเขาแผ่วเบา

"ดูแลตัวเองเยอะๆหน่อยเหอะ ผมเป็นห่วง"

เขายิ้มให้แทนคำขอบคุณในความเป็นห่วง เจ้าตัวดูจะเบิกบานขึ้นอีกนิด ก่อนจะ..

 

"เฮ้ยย เขกหัวผมทำไม"

"ยังไม่ได้คิดบัญชีเรื่องเข้าห้องคนอื่นตามใจชอบเลยนี่"

เขายักไหล่อย่างไม่นำพา ปล่อยให้อีกคนนั่งทำหน้าบู้ไปที่พื้น

 

"เอ้า จะเอาชุดไปแก้ใช่มั้ย เดี๋ยวถอดให้ แล้วกลับไปสิ"

คาโอรุแลบลิ้นให้ ผายมือไปทางจักรอันเล็กที่เอามาเอง

"คืนนี้ผมจะนอนที่นี่ อย่ามาไล่ซะให้ยาก!"

 

อดถอนหายใจไม่ได้

"ฉันเหนื่อยมากเลยวันนี้ ว่าจะอาบน้ำเสร็จแล้วนอนเลย"

"ไม่เป็นไร วันนี้ฮิคารุไปค้างกับเพื่อนในเอก พรุ่งนี้เอกหมอนั่นจัดนิทรรศการน่ะ"

"นายไม่อยากนอนคนเดียวเลยมาฉัน ว่างั้น?"

คาโอรุไม่ตอบ เพียงแค่ฉีกยิ้มกว้างให้เท่านั้น

 

___________

 

จริงๆชิพทามะ*เคียวยะนะคะ5555555555

ป๊าม๊าคือดีงาม โว้ย ความร้อนแรงของม๊าทำหนูใจเต้นเลยค่ะ

ชอบคู่รี้ที่รู้จักกันดีมากๆ เข้าใจกันมากๆ ไว้ใจกันมากๆ 

ยิ่งตอนจบยิ่งเห็นว่าเคียวยะเห็นทามากิสำคัญกว่าค่ะ ฮือ*มโนเอง*

 

คือดีงามค่ะ

 

แต่คาโอรุมาจากไหน5555

คืองี้ ตอนงานกีฬาสีคาโอรุแอบคิดว่าเคียวจังน่ารักใช่ม้า นั่นล่ะ หลังๆเขาอยู่ด้วยกันตลอดอะแกรร เผื่อคาโอรุจะเปลี่ยนใจไรงี้ไง5555

อยากให้คาโอรุมีความสุขค่ะ*โป้งชี้ก้อย* #ทีมน้อง

 

 

จริงๆเรามโนไว้ค่ะ ว่าแฝดต้องเป็นคนตัดชุดแต่งงานให้ฮารุฮิแน่นอนไม่ว่าจะแต่งกับใคร เผลอๆก็จะตัดให้ทามะจังด้วย แฝดชอบนายท่านออกนี่นา!

 

เรื่องนี้หาฟิคกะโดชิพตรงกันไม่เจอเลยข่างอแงง

แถมก็เก่าแล้วด้วยอะนะ

แค่มาระบายความอกอีแป้นจะแตกค่ะ

อ่านจบแล้วรู้สึกเหงาๆเหมือนตอนแยกกับเพื่อนเลย

Comment

Comment:

Tweet